گاهي آرزوهاي ريز و درشتي داريم كه هيچگاه برآورده نميشه

آرزوهايي كه فقط ميتونه دل انگيز و رويايي باشه

ميتونه ما رو سوار بر اسب خيال به ابرها برسونه 

به آنچه كه براي ما شورانگيز است و زيبا

 

اي كاش من خورشيــــد بودم................روي علفهـــــــــــــا مي نشسـتم

با مهــــــــــــرباني قفل غم را ..............از روي درهــــــــا مي شكستم

اي كاش من آلالــــــــــه بودم...............آلاله اي خوشــــــــرنگ و زيبا

آلالــــــــــه اي كه دوست دارد .............نجواي ســـــــــــرخ شاپرك را

اي كاش من احســـــــاس بودم ..............مفهــــــوم سبـــــــز زنده بودن

مفهـــــــــوم باران بهـــــــاري ............. در دفتــر ســــــــــرخ سرودن

اي كاش من لبخنـــــــــد بودم .............. بر روي لبهــــــــــاي كويـــري

اي كاش غـــــم را مي زدودم .............. از چشــــــــم نمناك اسيــــــري

اي كاش من پـــــــــرواز بودم ..............پــــــــــــــرواز تا اوج رسيــدن

پـــــــــــــرواز تا اعماق رويا................نبــــــض شقــــــايق را شنيــدن

اي كاش من مهتـــــــاب بودم ............ ..مهتـــــــــــاب با نـــــور طلايي

همـــــــــدرد با مرغان عاشق............... با بـــــــــي دلان درد آشنــــايي

اي كاش من آئينــــــــــه بودم................ يا انعكـــــــــاس نـــــــور بودم

با نقــــــــــره هايم گرد غم را .............. از صفحـــــه ي دل مي زدودم

اي كاش من يك قطــــره بودم................ يك قطـــــره اشك پاك و جاري

اشكي به روي گونه اي سرخ................ يا در دل چشــــــــــم انتظاري

اي كاش من يك يـــــاس بودم ................ تا بيكرانهـــــــــــــا مي رسيدم

دست پر از احســـاس خود را .............. بر قلــــــــب باران مي كشيدم

اي كاش من يك قلــــــب بودم ............... شب تا سحــــــــرگه مي تپيدم

آن قــــــــــــدر مي رفتم فراتر............... تا آه شـــــــــب را مي شنيدم

اي كاش من ديـــــــــدار بودم................ آن شوق نيلـــــــي رنگ ديدن

از خــوشه هاي زرد خورشيد............... گلدستــــــــــــه هاي ياد چيدن

اي كاش ميشـــــــــد با غزلها ............... در قلـــــــــــب ها غوغا نمايم

و با ورود حضـــــرت عشـق .............. اين كلبـــــــــــــه را دريا نمايم

[ شــــــــعر ]
+ نوشته شده در ساعت23:46 توسط قاصـدک

 

به نام خالق زيباي هستي

 

هر کس در مجلسي نشيند که امر ما در آن زنده مي شود

در روزيکه قلب ها مي ميرند...قلبش نخواهد مرد.

خداوند پر حرفي و تلف کردن ثروت و اظهار نياز کردن زياد از همنوعان را دشمن مي دارد

مؤمن کسي است که چون نيکي کند مسرور مي شود
و چون بدي کند...استغفار مي کند

بايد هريک از شماها امر به معروف و نهي از منکر نماييد

 وگرنه شرورترين افراد بر شما تسلط يافته و آنچه که خوبان شما
دعا و نفرين کنند مستجاب نخواهد شد.

اولين عملي که از انسان محاسبه و بررسي مي شود نماز است

 چنانچه صحيح و مقبول واقع شود بقيه ي اعمال و عبادات قبول ميگردد

 وگرنه مردود خواهند شد

 

ميلاد شمس الشموس...خسرو اقليم طوس... شاه انيس النفوس برشما مبارك

مثل گذشته دلم رو خوش ميكنم به ديدن ضريح

شايد روزي مرا بپذيرد

[ ]
+ نوشته شده در ساعت14:34 توسط قاصـدک

 

به نام آفریننده ی عاشقیها

 

کوچه باغی پر از احساس... دري با رنگ عشق

و راهرویی ابدی پر از اقاقی

می رسد تا دور دست ها...

چه خوب بود ... اگر ...

یاران با صفا سری به دالان اقاقی می زدند

دالان اقاقی تمام شدنی نیست

اقاقی یعنی عشق

و گذر از عشق... عاشق ميخواهد.... در اوج زيبايي

اینجا...

در دست هر عاشق,یک اقاقیست

اینجا...

فقط عاشقان اقاقی ورود دارند...

اینجا...

عاشقان را به تمنای اقاقیها می برند...

تا بچینند گل عشق را و بکارند...عاشقی را...

عاشقان بیایید....اینجا اقاقیها در انتظارند

بیایید تا آ بياري شود باغ اقاقی ...با احساسی پاک ..

 

۱ آبان پیوند دو دل عاشق است

همشهری پیوند آسمانی اتان مبارک

[ عشـــق و احساس ]
+ نوشته شده در ساعت0:48 توسط قاصـدک

 

به نام خالق بی چون و چرای هستی

گاهی کلمات رو گم میکنیم و حرفی برای گفتن و نوشتن نداریم

درست مثل حال و احوال این روزهای من

اما امروز به نوشته ای برخوردم  که با اوضاع من سنخیت خاصی داشت

امیدوارم بینش و دانشی به ما عنایت بشه که همیشه و همه جا

حرفی برای گفتن داشته باشیم و حقایق و زیباییهای زندگی رو درک کنیم

کم و کاستیهامون رو به پای زمونه نگذاریم و از آن شاکی نشیم

به نظرم این نوشته ی قشنگ حق مطلب رو ادا خواهد کرد...

گفتنیها کم نیست... من و تو کم بودیم

خشک و پژمرده تا روی زمین خم بودیم

گفتنیها کم نیست ... من و تو کم گفتیم

مثل هذیان دم مرگ.. از آغاز چنین.. در هم و بر هم گفتیم

دیدنیها کم نیست... من و تو کم دیدیم

بی سبب از پائیز..جای میلاد اقاقی ها را پرسیدیم

چیدنیها کم نیست.. من و تو کم چیدیم

وقت گل  دادن عشق.. روی دار قالی.. بی سبب حتی .. از پرتاب گل سرخی ترسیدیم

خواندنی ها کم نیست.... من و تو کم خواندیم

من و تو ساده ترین شکل سرودن را.. در معبر باد... با دهانی بسته.. وادادیم

من و تو کم بودیم ... من و تو

من و تو کم نه...که باید

شب بی رحم و گل مریم و بیداری شبنم باشیم

من وتو خم نه و در هم نه و کم نه... که می باید با هم باشیم

من و تو حق داریم .. در شب این جنبش... نبض آدم باشیم

من و تو حق داریم... که به اندازه ی "ما" هم شده با هم باشیم

گفتنیها کم نیست.....

 

[ ]
+ نوشته شده در ساعت8:38 توسط قاصـدک

 

به نام آفرينده ي دوستيها

يكسال است كه در اين كلبه مي نويسم... انتظار مي كشم.... مي خنديدم...

و شما بوديد...رفيق روز و شبهاي تنهايي من..

يكسال تمام نوشتم.... گفتم.... خنديدم... گريه كردم...

نوشتم از شادی ها.... از طبيعت...از خنده هايم...از شما

در اين آشيانه ي عشق و محبت از دلتنگي ها و تنهايي ها.... از بي مهري روزگار و بي وفايي ها نوشتم

و خيلي چيزها از شما آموختم

آموختم كه آدم ها روزهاي خوبي و خوشي در زندگي دارند ... روزهايي كه حاضرند همه ي هستي خود را بدهند تا فقط يكبار ديگر به آن روزها برگردند...

پس نميشود منكر خوبي ها و قشنگی هاي زندگي شد...

روزهاي خوب و شاد زندگيم را اينجا ثبت كردم.... نوشتم و نوشتم

روزهاي عاشقي را ...روزهاي سخت دلتنگي را...روزهاي بد و خوب زندگيم را نوشتم و شما خوانديد و همراه من بوديد....

و باز هم مي نويسم و خوشحال ميشوم اگر ياريم ام كنيد...

 

۱۶مهر این وبلاگ افتتاح شد با همراهی  دوستای گلی چون

مهربون گل یخ.. ....اگر نبودند شاید تعداد دروغهای من امروز به بی نهایت رسیده بود

روزی که مرا بر گل رویت نظر افتاد....احساس نمودم که دلم  در خطر افتاد 

 آقا سید علی..(بیقرار)...اگر راهنمایی های ایشون نبود شاید روزگار من به نحوی دیگر بود

مثل ساحل آرام باش تا دیگران مثل دریا بیقرارت شوند

 و سید حامد(جناب مشتی خان بزرگ)...

و بالاخره شادابی و سرزنده بودن مشتی بزرگ گل لبخند رو بر لبانم مینشوند

زندگی کن و لبخند بزن بخاطر آنهایی که با لبخندت زندگی میکنند

 

و بالاخره با گذشت یکسال مهربونهای دیگه ای آمدند که حضور قشنگشون باعث رونق این کلبه شد

که نمیشه اسم تک تکشون رو برد و ازشون یادی کرد

در آخر

دوستی کلامی نیست که کهنه شود یا بپوسد...بلکه

آئین مقدسیست که همواره به جا میماند

از همگی شما عزیزان ممنونم و بهترینها را برای شما آرزومندم

[ قدردانی و سپاس ]
+ نوشته شده در ساعت0:26 توسط قاصـدک